أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )

192

شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )

بشيخ كامل امين الدين كازرونى داده بود و ملازمت او بسيار كرد و مدتى مديد در صحبت او مىبود تا در آخر عمر خود . زاويه راست كرد « 56 » در شيراز نزديك سور و دروازه سلم و منزوى شد از خلق و در آن زاويه عبادت خالق ميكرد و فايده بخلايق ميرسانيد و مطالعه كلمات مشايخ ميكرد و طريقه ايشان بجاى مياورد تا روزى كه وفات كرد در سال هفتصد و چيزى و او را در زاويه خود دفن كردند و در آن زاويه سادات مدفونند رحمت الله عليهم . خواجه سعد الدين يحيى صالحانى « 57 » از بزرگان ائمه و پيران مشايخ است و او را قبولى نزد خاص و عام است و مسجدى بنا كرده است در جنب خانه خود بلند و فراخ و عالى كه هركس ببيند بداند كه مردى بلند همت بوده است و بشناسد قدر عليه او را رحمت الله عليه . مترجم كتاب ميگويد شنيدم از سيدى عزيز كه قاعده خواجه

--> ( 56 ) - جها : زاويه بساخت . ( 57 ) - جها : خواجه سعد الدين يحيى صالحان - الخواجه سعد الدين يحيى بن محمد بن محمود الصالحانى ( شد الازار ) . در شيرازنامه ص 124 در ضمن شرح احوال سعد الدين محمود بن محمد صالحانى اسامى سه نفر از اولاد او را نيز برده است و عين عبارت او از قرار ذيل است : « اولاد نامدار او : افضل الدين محمد بن محمود و يحيى بن محمود و عماد الدين حسين بن محمود ، اما يحيى از كبار ائمه و مشايخ عهد بوده او را وجد و حالات غريبى دست داده و در شهر شيراز مقامى رفيع و عظيم بگرفت ، نزديك خانهء پدر مسجدى بزرگ بنا فرمود كه اين زمان به مسجد يحيى اشتهار دارد و چنان رفعتى و اشتهارى بيافت كه محسود ائمه و اعاظم شيراز گشت و در سنهء ثلاث و عشرين و ستمائة وفات يافت و در جوار مسجد بمقبرهء كه پدر و برادرانش مدفونند مدفون است » انتهى . از اتحاد اسم و نسبت و تاريخ وفات ( - يحيى صالحانى متوفى در سنه 623 ) ما بين اين شخص مذكور در شيرازنامه و صاحب ترجمهء متن حاضر عينا و از اينكه هر دو مسجدى رفيع در شيراز بجنب خانهء خود بنا كرده بوده‌اند و در آنجا مدفون شده شكى باقى نمىماند كه اين دو شخص مذكور در شيرازنامه و كتاب حاضر بعينه يكى ميباشند و صاحب ترجمهء ما نحن فيه ( يعنى نمرهء 90 ) پسر صاحب ترجمهء سابق الذكر ( نمرهء 79 ) شيخ سعد الدين محمود بن محمد صالحانى است منتهى مؤلف كتاب حاضر سهوا نام پدر و جد او را مقدم و مؤخر ذكر كرده يعنى بجاى « يحيى بن محمود بن محمد » او را « يحيى بن محمد بن محمود » عنوان كرده است . ( حاشيه شد الازار بقلم علامه قزوينى ) .